Z języka arabskiego mianem Minaret określa się latarnię morską. Jest to wysoki obiekt, jaki stanowi smukłą więżę i umiejscawiany jest w okolicy meczetu. Dokładnie wyraz ten wywodzi się z języka arabskiego i pochodzi od słowa manara, które tłumaczy się jako miejsce z jakiego uchodzi światło. Co stanowi cechę charakterystyczną typowego Minaretu? Więcej w dalszych fragmentach.
Jest to obiekt, jaki stawia się w rejonie meczetu, a wyróżnia się na tle innych obiektów specyficznym balkonikiem, który jest delikatnie nadwieszony, a także galeryjką, z jakiej nawołuje się do wspólnej modlitwy. Dokonuje tego muzein. Obecnie, w wielu omawianych Minaretach pojawiają się systemy nagłośnieniowe. Z informacji historycznych na temat architektury w Azji i typowych budowli tego obszaru wynika, że minaret w swej pierwotnej postaci, zbliżony konstrukcyjnie do tego, jaki powszechnie występuje na kontynencie azjatyckim po dziś dzień, pojawił się wraz z początkiem ósmego wieku. Zbudowany został na terenie Bliskiego Wschodu, z kolei jego ustanowienie przypisuje się okresowi, kiedy to tworzono Wielki Meczet w Damaszku. Ponadto należy stwierdzić, że wzornictwo którym się inspirowano w budowie minaretu zaczerpnięto z dzwonnic w stylu starochrześcijańskim.
Obecnie, kiedy minarety stały się jedną z najpowszechniejszych budowli kontynentu azjatyckiego, wydziela się szereg regionalnych rodzajów owych obiektów. Przykładem mogą być nie tylko modele tradycyjne dla terenów Azji, ale też można mówić o minaretach w rejonie północnej Afryki. Są one powstałe na planie czworobocznym. Można także wspominać o cylindrycznych obiektach, jakie są typowe dla terenów wschodnich. Jeszcze jedna kwestia, na jaką niewątpliwie trzeba zwrócić uwagę to to, że wiele najważniejszych zabytków z Azji to właśnie popularne minarety.